III. Ustalenie zestawu wskaźników względnej atrakcyjności - Wczasopedia.pl

Idź do spisu treści

Menu główne

III. Ustalenie zestawu wskaźników względnej atrakcyjności

Metodologie i dokumenty > Ranking Destynacji
Krok III. Ustalenie zestawu wskaźników względnej atrakcyjności poszczególnych destynacji w przyjętych terminach bez uwzględnienia cen sprzedawanych w nich pakietów

Dla ustalenia tego zestawu wskaźników niezbędne jest przeprowadzenie dwóch operacji.

Pierwsza to ustalenie średniej wartości ze wszystkich wskaźników, które zawiera macierz wskaźników absolutnej atrakcyjności destynacji, a drugą jest podzielenie wszystkich wskaźników tej macierzy przez tę średnią. W ten sposób otrzymujemy nową macierz, która zawiera relacje wszystkich wskaźników do jednej wielkości, którą jest wspomniana średnia obrazująca przeciętną absolutną atrakcyjność dla całego zestawu destynacji i dla wszystkich terminów, w których sprzedawane są do nich turystyczne pakiety.

Zawarte w takiej macierzy wskaźniki oznaczają zatem poziom względnej atrakcyjności poszczególnych destynacji w poszczególnych terminach wyjazdów wobec ogólnej średniej, która w tej nowej macierzy stanowi punkt odniesienia i posiada wartość jeden.

Macierz zawiera liczby o wartościach najczęściej pomiędzy 0,6 a 1,4. Dla ułatwienia szybkiej orientacji we względnej atrakcyjności poszczególnych destynacji w poszczególnych terminach realizacji pakietów zastosowano podział rozrzutu możliwych wartości wskaźników na mniejsze przedziały. Zastosowano po pięć przedziałów dla wartości bardziej oraz mniej korzystnych od przeciętnej atrakcyjności dla całego zestawu destynacji i terminów, w których są do nich sprzedawane pakiety (pobyty), a która stanowi neutralny punkt odniesienia i która posiada wartość jeden.

Następnie przypisano poszczególnym przedziałom cyfry od 0 do 10 oraz zestaw odpowiednio dobranej kolorystyki. Umożliwia to wizualizację zestawienia i pomaga w szybkiej orientacji odnośnie bardziej i mniej korzystnych obszarów destynacja/termin z punktu widzenia względnej atrakcyjności pobytu w danym miejscu i danym czasie, jaka jest odczuwana przez przeciętnego turystę.

Przyjęto następujące zakresy granic przedziałów dla wskaźników względnej atrakcyjności dla danej destynacji i terminu realizacji pakietu oraz następujące ich odzwierciedlenia cyfrowe i kolorystyczne.

                                       Zakres wskaźnika:


powyżej 1,40

10

najwyższa atrakcyjność destynacji

od 1,30 do 1,40

9

wysoka atrakcyjność destynacji

od 1,20 do 1,30

8

od 1,12 do 1,20

7

atrakcyjność destynacji         
wyższa od średniej

od 1,05 do 1,12

6

od 0,95 do 1,05

5

średnia atrakcyjność destynacji

od 0,87 do 0,95

4

atrakcyjność destynacji
niższa od średniej

od 0,80 do 0,87

3

od 0,675 do 0,80

2

niska atrakcyjność destynacji

od 0,55 do 0,675

1

poniżej 0,55

0

najniższa atrakcyjność destynacji


Końcowym efektem wszystkich przedstawionych wyżej kroków jest zestawienie względnej atrakcyjności poszczególnych destynacji w poszczególnych terminach realizacji pakietów przedstawione w postaci macierzy z przypisanymi liczbami o 0 do 10 określającymi poziom względnej atrakcyjności i przypisanymi im kolorami od ciemnoczerwonego do intensywnie zielonego, które wspomagają szybką orientację w bardziej oraz mniej korzystnych obszarach atrakcyjności tych destynacji i w określonych okresach pobytu.



czytaj dalej:
Krok IV. Ustalenie zestawu względnej opłacalności pakietów turystycznych w poszczególnych destynacjach i terminach dla nabywców (VFM – value for money) przy uwzględnieniu rzeczywistych średnich cen oferowanych klientom przez touroperatorów

Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego